A coder's home for Marc "Foddex" Oude Kotte, who used to be located in Enschede, The Netherlands, but now in Stockholm, Sweden!
foddex.net

[DUTCH] EMG ervaringen

Originally posted at Wed 21-12-2011 19:26:27, in the personal category.

EMG ervaringen: introductie

In juli 2011 ben ik op de motor gepakt op een zondagavond, aan de rand van de bebouwde kom, op een lege weg. Ik trok mijn Ducati open over welgeteld 200 meter, wat werd gezien door een politieagent. Terwijl ik op mijn eigen teller kon zien dat ik maximaal op de 100 zat (wat volgens de GPS niet meer dan 90 echte km/u was, en na correctie dus +/- 87 km/u moet zijn geweest), vond de agent dat ik 120 km/u had gereden. Na enige correctie bleef daar 104 km/u van over, waar 50 km/u was toegestaan: voila, 54 km/u te hard, 2 maand rijontzegging en omdat het binnen de bebouwde kom was ook een EMG. Aangevochten, niet gehaald (iets met ambtseed, fijn...) en dus: EMG. In dit artikel houd ik mijn ervaringen bij.

EMG ervaringen: intake

Tijdens de intake van de EMG wordt er allereerst gevraagd naar de reden dat je er bent. De cursusleiding krijgt maar heel weinig te horen over je, in mijn geval was het "heeft 54 km/u te hard gereden in de bebouwde kom", plus m'n naam en geboortedatum. Het verhaal erachter, of zelfs of ik op een motor of in een auto reed, weten ze niet. Je krijgt de gelegenheid om jouw kant van het verhaal te vertellen, en anders dan bij de Officier van Justitie wordt er hier WEL naar je geluisterd. En niet alleen dat, er wordt ook geen oordeel geveld!

Een aantal standaard vragen wordt verder afgewerkt: hoe lang heb je al je rijbewijs, hoe omschrijf je je eigen rijstijl, hoeveel kilometer rijd je per jaar ongeveer, wat doe je voor werk. Men probeert simpelweg een algemene indruk van je krijgen, en te bepalen of je een beetje mee zal kunnen doen met de cursus in termen van communicatie en toewijding aan de EMG. De sfeer is over het algemeen informeel te noemen, en er wordt getutoyeerd (na toestemming uiteraard.)

Over de intake valt verder niet heel veel te zeggen. Hij duurt ongeveer een uur, het is op een aparte dag (niet op een cursusdag), het is verplicht en je moet op tijd zijn. (Grappig genoeg was ik wel op tijd, maar de cursusleiding niet (ze liepen uit), iets waar uitgebreid excuus voor werd aangeboden. Normaliter kan 10 minuten te laat verschijnen al reden genoeg zijn om je de toegang tot de EMG te ontzeggen, waarop je opnieuw zult moeten betalen. Het feit dat zij dus 15 minuten uitliepen was dus wel enigszins cru!)

EMG ervaringen: cursus dag 1 (van 3)

De eerste cursusdag staat aan het begin vooral in het teken van kennismaking. Er wordt een korte voorstelronde gedaan waarin iedereen zichzelf met naam en toenaam voorstelt, zegt waar hij (of in een heel enkel geval: zij) vandaan komt, maar verder nog niet "wat je hebt uitgevroten". De cursusregels worden in den treure uitgelegd: wees op tijd (of je mag overnieuw betalen), wees respectvol naar elkaar, laat elkaar uitpraten, oordeel niet over elkaar (vrij hypocriet als iedereen ongeveer hetzelfde heeft uitgevreten: te hard rijden), zo ongeveer allemaal dingen die bijvoorbaat al duidelijk (of normaal) zijn.

Al gauw gaat de cursus over naar een interview sessie. Je krijgt een half uur de tijd om 15 minuten lang geinterviewd te worden, en een ander te interviewen. Het is de bedoeling dat je een vaste set vragen afwerkt, en de antwoorden in een soort cursusmap van de ander schrijft. Op die manier krijg je je eigen verhaal verteld door een ander in je eigen map. Het gaat hierbij om vragen als 'wat heb je precies gedaan waardoor je hier zit', 'hoe zou je je eigen rijstijl omschrijven', 'wat zeggen anderen van je rijstijl', 'wat waren de gevolgen van je staandehouding', etc. etc. Mits de persoon tegenover je eerlijk is krijg je hiermee een redelijk beeld van wat de ander heeft gedaan, en hoe hij in elkaar zit. Even later, als het halve uur voorbij is, wordt er ingegaan op ieders verhaal. Maar in plaats van dat je je eigen verhaal mag vertellen, moet je die van de persoon die je hebt geinterviewd vertellen. Ik gok dat ze hiermee proberen te bereiken dat het "ernstiger klinkt" ofzo, als een ander jouw verhaal vertelt. Maar aangezien iedereen er toch ongeveer voor hetzelfde zit (te hard rijden, je kan voor duizend-en-een andere zaken een EMG krijgen maar dat doet de politie zelden, vertelde de cursusleiding), is geen verhaal echt opvallend.

Vervolgens, wederom omdat de EMG meer voor snelheidsovertreders is dan andere overtreders, komt er een heel verhaal over snelheid en remafstand. Voor sommige mensen is dit nieuws, voor anderen niet. Als je snelheid verdubbelt, verviervoudigt je remafstand, etc. Er komt weinig wiskunde aan te pas, maar m.b.v. plaatjes in een presentatie wordt het hele verhaal verteld. Weinig boeiend op zich, als iemand dergelijke zaken niet weet, zou hij zich beter aan de regels houden.

Daarna komt het belangrijkste gedeelte van de dag: een overzicht maken van je eigen gedrag op de weg, in een poging jezelf een spiegel voor te houden. Allereerst wordt je gevraagd om een lijst van je eigen sterke punten op te noemen. Dit kunnen zaken zijn als "let goed op de weg", "houd me goed aan de regels" (kuch, right, daarom zit je bij een EMG), "rijd verantwoord", etc. Daarna - en deze kan wel enigszins verhelderdend werken - wordt je gevraagd goed na te denken over wat verleidingen voor je zijn op de weg. Voor velen van de cursisten is dit "een lege weg", of "een snelle auto". Je wordt gedwongen na te denken over wat jou triggert tot ongewenst gedrag. Vervolgens moet je nadenken over hoe je gedrag dan verandert door die verleidingen: normaal rijd je misschien wel netjes volgens de regels, maar bij een lege weg doe je dat ineens niet meer. Waarom? Gewapend met die kennis wordt je geacht je beter te kunnen beheersen op de weg.

Tenslotte moet je een lijst van irritaties opschrijven, waarbij zaken als "linksrijders", "mensen die onder de maximum snelheid rijden" vaak te horen zijn. Hierna eindigt dit onderdeel, terwijl er op het schema nog wel een laatste vak over is: uitdagingen, plan van aanpak. Dus wat kan je concreet aan jezelf doen om te veranderen qua gedrag. Maar dat komt waarschijnlijk op dag 2.

Persoonlijke ervaringen: wat me vooral heel erg meeviel, is dat de cursus niet vol zat met traditioneel Nederlandse betuttelingen. Ik vreesde een dag lang naar het verhaal met het zwaaiende foei vingertje te moeten luisteren. Dit is absoluut niet het geval: men focust op verandering aan jezelf door jezelf een spiegel voor te houden, zodat je niet nogmaals een EMG krijgt. Er wordt niet geoordeeld!

Overduidelijk belangrijk voor de cursisten is ook de belofte dat niks wat je zegt naar het CBR, justitie of welke andere instantie dan ook gaat. Anders dan je medecursisten en de leiding krijgt niemand iets over je te weten. Ik hoop dat dit zo is, maar ik geloof het wel. En anders is dat nog een leuke rechtzaak waard, als dat ooit anders blijkt ;-)

EMG ervaringen: cursus dag 2 (van 3)

Alvorens ik kan vertellen over dag 2, moet ik nog even iets vertellen wat ik vergeten ben te vertellen over dag 1: na het bepalen van je eigen goede punten, verleidingen en irritaties, moet je jezelf een doel stellen voor de week erna: bijvoorbeeld, "ik ga niet meer reageren als anderen me irriteren", "ik ga niet harder dan 10 km/u te hard rijden", "ik ga me aan alle regels houden". Vervolgens moet je op een A4tje (je "verkeersdagboek") elke dag bijhouden of het gelukt is om je aan je doelstelling te houden. Dag 2 is precies een week later en begint met het bespreken van je dagboek. Is het je gelukt? Waarom wel, en waarom niet? Iedereen wordt besproken, en iedereen wordt ook gevraagd een cijfer aan zichzelf te geven.

Vervolgens komt een informatief gedeelte waarbij wordt ingegaan op gewoontes. Wat zijn gewoontes? Hoe ontstaan ze? Waarom hebben mensen ze? Dit is een behoorlijk interessant gedeelte en zet je nog harder aan het denken over wat je allemaal wel niet geautomatiseerd doet in de auto (of op de motor), zonder nadenken. Als je hier bij stilstaat kom je tot een schokkende lijst, eigenlijk zo goed als alles! Naar het schijnt doe je meer dan 95% van alle acties onderweg volledig geautomatiseerd, en voer je slechts een heel klein aantal acties heel bewust uit.

Daarna komt nog een informatief gedeelte, waarbij wordt gesproken over hoe bepaald verkeersgedrag (en met name overtredingen) ontstaat, welke hiërarchie er in het verkeer bestaat (vrachtwagens bovenaan, voetgangers onderaan, motorrijders vrij onderaan, etc.) Dat voor sommige mensen de auto (of de motor) een expressiemiddel is: "kijk mij stoer zijn in m'n BMW, of op m'n peperdure glimmende motor". Dit alles is weinig vernieuwend, iedereen die wel eens over dergelijke zaken heeft nagedacht zal dit weten.

Dan komt er een functionele analyse van de situatie waarvoor je je EMG hebt gekregen: wat dacht je voordat je je actie uithaalde, hoe voelde je je. En weer komt naar boven: wat waren de gevolgen, de positieve en de negatieve, iets wat op dat moment al in den treure is besproken, maar het moet nogmaals. Dit keer bespreek je je antwoorden met een ander uit de groep, en daarna met iedereen. Wat wel nuttig is, is het verhaal over de 5G's: gebeurtenis, gedachte(*), gevoel, gedrag, gevolg. Van deze vijf heb je EIGENLIJK alleen de gedachten in de hand. Bijvoorbeeld: je wordt afgesneden (gebeurtenis). Je denkt: "#()$*@($#*@)#$ eikel!" (gedachte), waarop je agressief wordt (gevoel). Hierdoor stap je uit je auto (gedrag) om die mafkees es te laten horen wat je van em vindt, en eindigt dit alles in een gevecht op straat (gevolg). De enige die je echt in de hand hebt zijn je gedachten, omdat je gevoel en het gedrag daar eigenlijk automatisch uit voort vloeien. Dus door je gedachten te beinvloeden ("hij snijt me wel af, maar misschien heeft hij wel haast om naar z'n zieke moeder in het ziekenhuis te gaan!"), kan je je gevoel, en dus je gedrag beïnvloeden. Uiteraard is het van je karakter afhankelijk of uit het agressieve gevoel ook daadwerkelijk de vechtpartij volgt, maar dit is voor ieder mens anders. Feit is dat je jezelf wel degelijk kan beinvloeden mits je het wil, door je in te leven in de ander en je gedachten over diegene te veranderen.

Dan komt een beetje typisch onderdeel van de EMG: de carrousel. Hierbij wordt de groep in 4 delen gesplitst (erg moeilijk gedaan over de windstreken om iedere plek een naam te geven), waarna je telkens een slag doordraait. De eerste ronde moet iedere groep een verkeersovertreding opschrijven waarvoor men een EMG zou kunnen krijgen als de politie het ziet. Daarna draait elke groep door naar het verhaal van de groep ervoor, en moeten ze bedenken welke risico's er waren bij het verhaal van die groep: verkeerstechnische risico's, emotionele risico's, financiele risico's, enzovoort. Dan draait elke groep weer een slag door, en moet er worden nagedacht over hoe je elk van die risico's had kunnen voorkomen. Welke alternatieven er waren geweest om in die fictieve situatie anders te handelen, met de nadruk op "hoe alternatiever, hoe beter". Dan draait elke groep weer door, om voor de laatste maal over andermans verhaal na te denken. In dit geval is het aangeven welke van de alternatieven het beste lijken, er moet een top 3 gemaakt worden. Dan draait elke groep weer door, zodat je weer bij je eigen originele verhaal uitkomt, en moet je nadenken welke alternatieven uit de top 3 jou het beste aanstaat. Tenslotte wordt alles besproken.

Als laatste komt het maken van een plan van aanpak voor niet alleen de komende weken (voordat de laatste sessie is), maar ook voor daarna. Je moet nadenken over welke situaties jou triggeren om je te gaan misdragen in het verkeer. Ga je die opzoeken ("face your demons"), of ga je ze juist vermijden? En hoe ga je dat dan precies doen. En tenslotte: wat ga je doen als het foutgaat? Ga je jezelf berispen, ga je het met je vrouw thuis bespreken, of laat je je gas los (als het snelheid betreft) en verder niks? Dit onderdeel is een soort her-her-herhaling van alles wat je daarvoor al veelvuldig gehoord hebt, maar nu in de vorm van een PvA moet opstellen voor jezelf. Uiteraard wordt daarna ieders PvA besproken.

Persoonlijke ervaringen: de informatie over gewoontes vond ik interessant, en iets om over na te denken. Je doet inderdaad heel erg veel zonder na te denken, misschien wel téveel? De carrousel vond ik bijzonder nutteloos, al was het wel erg grappig. Omdat het "hoe alternatiever hoe beter" was, raadde onze groep een snelheidsovertreder aan om vooral een chauffeur te nemen. En om de oude man die hij had aangereden (let op: fictief verhaal he!) voortaan te waarschuwen met zijn nog aan te schaffen misthoorn. De cursusleiding kon het wel waarderen, volgens mij vonden ze een kleine grap tijdens de serieuze dag wel leuk.

Het PvA vond ik moeilijk om op te stellen, ik rijd te hard wanneer de weg vrij is (zoals ik ook deed toen ik mijn EMG kreeg): wat moet ik dan doen, dit vermijden? Moet ik alleen nog maar gaan rijden in de spits zodat ik nooit een lege weg voor me heb? Het enige wat ik me kon bedenken was "(voorlopig) niet meer een snelle motor kopen (of lenen)". Maar dat had ik ver voor de EMG zelf al gedaan: ik heb mijn 999 ingeruild op de MT-01, die slechts de helft aan kg/pk verhouding heeft: zeker geen acceleratie of snelheid beest dus. Dit is ook mijn algemene gevoel bij de EMG: waar het voor sommige deelnemers overduidelijk handig is omdat ze zichzelf nog nooit een spiegel hebben voorgehouden, is het voor mij juist een herhaling van die spiegel. Ik heb allang zelf nagedacht over wat ik heb gedaan, wat er had kunnen gebeuren, wat ik goed deed (en doe), en wat juist niet. De cursus is verplicht, je zit er voor 800 euro 3 dagen, maar ik heb niet het idee dat het de allernuttigste cursus ooit voor me gaat zijn....

EMG ervaringen: cursus dag 3 (van 3)

Dag 3 van de EMG begint met een onderdeel wat de gehele ochtend duurt, genaamd "De spijker op z'n kop". Hierbij wordt voor elke deelnemer bekeken wat z'n voornemens waren uit het plan van aanpak van dag 2: welke "slechte" eigenschappen had de deelnemer, en wat ging hij er aan doen. Hierbij wordt besproken of het de afgelopen 3 weken gelukt is om aan het voornemen te voldoen, wanneer wel, wanneer niet. Vervolgens moet de rest van de groep de situaties op de weg benoemen, en interne en/of externe omstandigheden waarbij het risico ontstaat dat de deelnemer terugvalt in het gedrag. Bijvoorbeeld, als iemand van hard rijden houdt, dan is een lege baan een externe omstandigheid waarbij terugval verwacht kan worden. Of als iemand agressief reageert op (door hem waargenomen als) irritant gedrag van een ander, dan kan drukte of haast dit extra snel weer boven brengen. Tijdens het opstellen van deze risico's is het de bedoeling dat de deelnemer zelf niet reageert. Daarna moet de deelnemer met Koud, Lauw, Warm of Heet aangeven of hij denkt dat de risico's resp. weinig tot zeer veel kans maken om voor te komen.

Vervolgens worden tips verzonnen om de risico's te voorkomen. Wederom gebeurt dit door de rest van de groep, en moet de deelnemer zelf zoveel mogelijk niet reageren. Bijvoorbeeld, in het geval van agressieve reacties op verkeer, is een mogelijke tip: herken irritaties tijdig, en bestrijd ze met gedachten als "Het loopt zo'n vaart niet", "Ach misschien is hij hier vreemd", etc. Ook relativeren en jezelf een spiegel voorhouden ("Misschien ben ik ook wel eens irritant?") worden dan als tips genoemd. Na de tips wordt de deelnemer weer gevraagd of hij Koud, Lauw, Warm of Heet wil aangeven of hij de tips nuttig vindt. Of dat hij denkt dat hij er persoonlijk niks mee kan. Tenslotte wordt nog gekeken of er een gouden tip tussen zat, en besproken.

Dit onderdeel is duidelijk bedoeld als persoonlijke afsluiting van de cursus, en om gewapend met tips van anderen je problematiek te lijf te gaan. Mits je uberhaupt erkent dat je een probleem hebt, natuurlijk...

Het volgende onderdeel is een korte video kijken, gemaakt door Leo de Haas producties (yep die van Blik op de Weg!) Hierbij wordt ingezoomd op het gedrag van een drietal mannen, die eerst zelf ongewenst sociaal gedrag vertonen (lomp zijn naar anderen, etc.), en vervolgens gaan staan praten met elkaar over wat ze allemaal niet irritant vinden aan anderen. Na de film wordt een korte samenvatting gegeven van hoe gedragsverandering werkt in fases: voorbeschouwing ("ik heb helemaal geen probleem vind ik!"), overwegen ("misschien zou ik toch es iets aan mezelf moeten doen"), beslissen ("ofwel: het is bullshit, waarna men terug gaat naar de fase voorbeschouwing, ofwel: ik ga veranderen!"), gedragsverandering ("ik ga proberen niet meer te hard te rijden"), volhouden ("het lukt! het gedrag is veranderd!", waarbij het proces dus klaar is). Bij deze laatste bestaat ook de kans op terugval ("ah laat ook maar, ik ga gewoon weer mezelf zijn"), waardoor men weer bij de voorbeschouwingsfase aanbelandt.

Vervolgens komt een leuk onderdeel genaamd gunningen. Wat gun je je mededeelnemers? Na 2,5 dag samen te hebben doorgebracht heb je elkaar enigszins leren kennen. Wat gun je een ander dat hij meer zal kunnen doen de komende tijd? Of juist minder? Of wat moet hij juist houden zoals het is? Dit wordt niet hardop besproken, maar je moet per deelnemer in één zin op papier formuleren wat voor positiefs je hem toewenst.

Tenslotte moet je een brief aan jezelf schrijven, waarbij je vrij bent om te schrijven wat je wil. Er worden wel suggesties gedaan, maar uiteindelijk leest niemand ze (zegt men...), en krijg je de brief na drie maand thuisgestuurd. Deze brief dient als een soort hart onder de riem, om te zorgen dat je jezelf aanspoort om de ingezette weg (if any..) vooral te blijven volgen.

Persoonlijke ervaringen: de "Spijker op z'n kop" was op zich wel interessant, maar ook wel wat langdradig. Van 8:50 tot 12:40 non-stop praten over elkaar, waarbij veel dezelfde tips en risico's langskomen, was toch wel enigszins saai. De film was ronduit betuttelend, verreweg het irritantste gedeelte uit de hele cursus. Tenenkrommende voorspelbaarheid. Het gunningen gedeelte was dan wel weer echt grappig. De groep waarin ik zat was vrij open, had veel lol, en de gunningen waren slechts voor de helft serieus: het meeste was lol maken met elkaar.

Meestal worden EMGs gegeven door een persoon, maar wij hadden er twee. Dit kwam omdat een van hen dé EMG trainer van Nederland is, en dat hij de ander bijstond bij de cursus (aan het leren was dus.) Hij vertelde later dat er slechts 15 EMG curusleiders in Nederland zijn! Dit worden er minder in 2012, terwijl ze volgend jaar 1,8 keer zoveel EMG-cursisten verwachten... ik gok dat het incompetentie niveau bij het CBR nieuwe hoogtes heeft bereikt ofzo :D [/rant]

EMG ervaringen: het resultaat

Sinds 12 januari 2012 14:15, ben ik de *kuch*trotse*kuch* eigenaar van een heus EMG "diploma" ... Het is een van de officiele bevestigingen dat je je EMG succesvol hebt afgerond, en dat je je rijbewijs dus mag houden. Hieronder een scan... Trots!



-- Foddex



6 comment(s)

Click to write your own comment

On Wed 21-12-2011 20:57 zichthuis wrote: hoop niet dat ik er ooit heen moet

sterkte met de seccies
On Wed 21-12-2011 21:41 Willem wrote: Grappig, bij het "trigger" -stukje ging ik toch voor mezelf even nadenken wat dat zou zijn...

Leuk stukje Marc, hoop alleen wel dat dit ook het enige is wat ik er mee te maken krijg.. ;)
On Wed 28-12-2011 12:53 ROFLOL wrote: ROFLOL, had je verdient!!!!!
On Thu 12-01-2012 16:53 Willem wrote: Gelukkig heb je net een CBR gekocht, anders had je nog niks aan je 'CBR'-diploma.
On Thu 12-01-2012 18:15 Willeke wrote: Nou gefeliciteerd dan maar met je deelnamebewijs. :D
Wist alleen niet dat het een verslaving was.
On Wed 21-06-2017 23:55 Noname wrote: Het is van de zotte...
Name:
URL: (optional!)
Write your comment:
Answer this question to prove you're human:
What are wooden tables made of?